ՄՈՐՍ ԽՈՍՔԵՐԻՑ ՀԵՏՈ ՍԱՐՍԱՓԵԼԻ ԱՄԱՉԵՑԻ…խիղճս կտանջի ինձ մինչև կյանքիս վերջ

Ես գործուղման էի ուրիշ երկրում, երբ զանգեց մայրս և ասաց, որ հայրիկս հիվանդանոցում է: Ես ոչ մի կերպ չէի կարողանում գալ, աշխատանքս թույլ չէր տալիս: Եկա 2 օր անց և իմացա…որ հայրս մահացել է:

Похожее изображение

Ես առաջարկեցի մորս ինձ հետ տեղափոխվել մայրաքաղաք, նա ապրում էր գյուղում: Սակայն նա հրաժարվեց, իսկ մի քանի շաբաթ անց գնաց ծերանոց: Ես նրան օգնում էի ամեն ինչով, սակայն գրեթե չէի այցելում: Երբ մեկնեցի հերթական գործուղման, ինձ զանգեցին ծերանոցի աշխատակիցները և հայտնեցին, որ մայրս իրեն շատ վատ է զգում:

Ես թողեցի բոլոր գործերս և շտապեցի նրա մոտ: Մտնելով սենյակ, տեսա, որ այն սարսափելի վիճակում է: Ես մոտեցա մորս և համբուրեցի նրան, հարցրեցի, թե ինչ կարող եմ անել նրա համար: Ինչին մայրս պատասխանեց.

Որդիս, ինձ համար շատ բան կարող ես անել: Ինձ պետք է նոր մահճակալ, սպասք, օդափոխիչ: Մի քանի հատ էլ գիրք՝ ազատ ժամանակն անցկացնելու համար:

Մայրս դժվարությամբ էր խոսում…ես պատասխանեցի.

-Մայրիկ, ինչու՞ ինձ ավելի շուտ չէիր ասել դրա մասին:

Ես շատ դժվարությունների միջով եմ անցել և սովոր եմ դիմանալ շոգին և նստել անհարմար աթոռին: Այդ ամենն արա քեզ համար: Երբ հայտնեվս այստեղ, քեզ այդ ամենը պետք կգա…

Like this post? Please share to your friends:
Prends ta pause